بی سرنوشتی هزاران دانش‏ آموز و ده ‏ها معلم در ولسوالی های پاتو و گیزاب دایکندی

توسط سلطان علی جوادی 28 قوس, 1400 360 0

 

دو سال قبل، قریه های لوره شیو، تگابدار، سهور و اسپرمی ولسوالی پاتو دایکندی به دلایل سیاسی از بدنه دایکندی جدا و به ولسوالی گیزاب ارزگان افزوده شد، اما این تغییرات باعث ایجاد سکتگی بزرگ در عرصه معارف آن مناطق گردید.

در جریان دو سال گذشته، اکثر اوقات دروازه های 27 باب مکتب آن مناطق به روی دانش آموزان بسته و 4 هزار دانش‎آموز دختر و پسر از ادامه تعلیم و تربیت محروم و 119 آموزگار بی‌سرنوشت شدند.

گرچند؛ در اوایل، انتقال این مناطق به بدنه ولسوالی گیزاب ارزگان واکنش های زیادی باشندگان بومی را در پی داشت و مردم محل، در آن زمان؛ تظاهرات زیادی راه اندازی نمودند و از حکومت خواستند، مناطق شان را از بدنه دایکندی جدا نسازند، اما اعتراض ها ره به جای نبردند.

حالا؛ آموزگاران مکاتب مناطق متذکره می‎گویند: در اوایل سال روان بخش معارف این مناطق به صورت رسمی از بدنه دایکندی جدا و به ولسوالی گیزاب ارزگان محلق شد، اما با گذشت 9 ماه هیچگونه معاش دریافت نکرده اند.

این آموزگان به شبکه رادیو می‎گویند: به ریاست معارف ارزگان مراجعه می‎نماییم برای ما گفته می‏شود، شما جز ولایت دایکندی هستید و زمانی که به دایکندی می آییم این‏ها می‎گویند، جز ولایت ارزگان هستید و مشکلات تان را آنها حل و فصل نمایند.

مصطفی احمدی، یکی از آموزگان گفت: آنان از ماه حمل سال جاری تاکنون 9 ماه می‎شود، هیچ معاشی دریافت نکرده اند.

او افزود: در سال جاری این تعداد آموزگار تنها معاش ماه حمل خویش را از ریاست معارف ولایت دایکندی اخذ نموده اند اما بعد از آن؛ در حکومت پیشین مسئولیت آنها را ولایت ارزگان برعهده گرفته بود، اما حالا هردو ولایت از این مسئولیت شانه خالی می‎کنند و مسئولیت این معلمان را برعهده نمی‎گیرند.

وی علاوه نمود:حالا گروه طالبان ولسوالی گیزاب را جزء از ولایت دایکندی می داند.

او افزود: این 119 آموزگار در حال حاضر با مشکلات زیاد اقتصادی مواجه اند، در صورتی که معلمان مکاتب دیگر ولسوالی ها معاش ماه اسد شان را دریافت کردند، اما این آموزگاران در حالت بی‎سرنویشتی بسر می‎برند.

او از مسئولان معارف ولایت های دایکندی و ارزگان می‎خواهند تا سرنوشت آنان را مشخص نمایند.

این آموزگاران می گویند: موضوع بی سرنوشتی آنان و انتقال مناطق به بدنه ولسوالی گیزاب ارزگان باعث شده اند، هم آموزگاران و مردم از درس دل سرد شده و فرزندان شان را به مکاتب نفرستند.

با این حال، باشندگان محل می گویند: فرزندان شان حدود سه سال می شود به دلایل ویروس کرونا، جدا شدن از بدنه دایکندی و تغییر نظام به مکتب نرفته اند.

آنان می گویند: در دیگر مناطق؛ مکاتب به روی دانش آموزان پسر تا صنف دوازده و برای دختران تا صنف ششم باز می‏باشد، اما در مناطق شان هیچ گونه مکتبی فعال نمی باشد.

زهرا 10 ساله یکی از دانش آموزان قریه دهن قل لوره شیو می گوید: سه سال شده است به مکتب نرفته است. او می گوید:«دلتنگ آموزگاران و همصنفی هایش شده اند».

این دختر دانش آموز از حکومت می خواهد، مکاتب را دوباره فعال ساخته و زمینه ای برگشت دانش آموزان را به مکاتب فراهم نمایند.

نورمحمد باشنده منطقه لوره شیو می‎گوید؛ با وجود بسته بودن مکاتب، آنان نگران آینده فرزندان شان هستند.

او می‎افزاید؛ با چنین شرایط آنان تصور می‎کنند که نسبت به دیگر مناطق و ولسوالی ها سال ها از لحاظ علم و دانش و پیشرفت فاصله دارند.

وی افزود: مناطق متذکره از جمله محروم ترین مناطق در سطح افغانستان می باشند چون؛ در دوران حکومت قبلی هیچگونه توجهی به این مردم نشده اند.

نورمحمد یادآورد، شد مردم با افتتاح ولسوالی پاتو در سال 1397 از سوی ولایت دایکندی خوشبین و خوشحال بودند، اما بعضی افراد استفاده‏گر در سال 1398 یک تعداد مناطق را دوباره به بدنه ازرگان اضافه نمودند که خود باعث انزوای بیشتر مردم گردید و از هرگونه خدمات دولتی محروم شدند.

با این حال، رحمت الله مدثر سرپرست ریاست معارف طالبان برای دایکندی می‎گوید؛ جهت حل این موضوع مکتوبی را عنوانی وزارت معارف افغانستان شریک ساخته است، اما تاکنون پاسخی دریافت نکرده است.

او افزود: ولسوالی گیزاب بر اساس تقسیمات امارت اسلامی مربوط ولایت دایکندی می باشد، اما در تشکیلات اداری تاهنوز رسما شامل این ولایت نشده است.

با این حال، مولوی خیرالله حق‎نما رئیس معارف طالبان برای ولایت ارزگان به شبکه رادیو نسیم گفت: آنان تلاش دارند تا مشکل عدم پرداخت معاشات آموزگاران را حل نمایند، اما از بسته بودن 27 باب مکتب چیزی نمی گوید.

او گفت: دو روز می‎شود اسناد مالی آموزگاران این مناطق گیزاب در حال طی مراحل است و بزودی معاشات شان پرداخت خواهند شد.

باشندگان محل از رویکرد مسئولان معارف ارزگان و آمریت معارف ولسوالی گیزاب به شدت انتقاد می کنند. آنان می گویند: با گذشت دوسال هیچ هئیت جهت نظارت و فعالسازی مکاتب به مناطق شان حضور نیافته اند.

باشندگان محل از حکومت طالبان می خواهند، در نخست سرنوشت آنان مناطق متذکره را مشخص نمایند که جزء دایکندی می باشد یا ارزگان و در ضمن جهت فعالسازی مکاتب شان در سال آینده تدابیر جدی روی دست گیرند.

 

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
دانلود قالبطراحی سایتطراحی سایتسایت ایران
دانلود قالبطراحی سایتطراحی سایتسایت ایران