متن کامل مصاحبه با مولوی صدیق‌الله شاهین مسافر، قمندان امنیه طالبان در بامیان

توسط مسعود اختیاری 07 سنبله, 1400 877 0

مولوی صاحب بسیار تشکر از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید. شما در چوکی قمندان‌های تکیه زده‌اید که سال‌های زیادی با آنها در جنگ بودید، چه احساس دارید؟

سلامت باشید. تشکر. من از 20 سال گذشته که امارت اسلامی مبارزه خود را پس از سقوط دوره قبلی امارت اعلام کرد، در این مدت چهار سال آن را در مدرسه بودم. 16 سال بعدی مبارزه خود را در پهلوی درس‌ها آغاز کردم. تا فعلا که امارت اسلامی کامیاب شد. من به حیث رئیس کمیسیون نظامی بامیان بودم. حالا که کمیسیون‌ها به قمندانی تبدیل شده، قمندان امنیه بامیان هستم. احساس من اینست. احساس که نه، فقط در خدمت مردم بامیان تا آخرین قطره خون خود می‌باشیم. 

هنگامی که وارد شهر بامیان شدید استقبال مردم از شما چگونه بود؟

استقبال مردم الحمدالله، این جای خوشحالی است، ما از طرف سیغان آمدیم. 19 نفر از متنفذین و نمایندگان مردم از مرکز ولایت در کوتل آق رباط به استقبال ما آمدند، خوش آمدید گفتند. تبریکی گفتند. بسیار خوشحال شدیم که یک قطره خون یک انسان نریخت. ما مردم، امارت اسلامی کدام دشمنی و جنگ با مردم افغانستان نداشت. فقط جنگ با نظام کفری، نظام اشغال و دموکراسی بود. مشکل ما فقط همین بود، وگرنه ما همه افغان‌ها برادر هستیم. 

بیش از یک هفته است که شما در بامیان هستید. اولین اقدامات شما برای آوردن نظم و امنیت در شهر چه بوده است؟

الحمدالله در اول که ما آمدیم و تا داخل بامیان می‌شدیم. اینجا چند ساعت خلا وجود داشت. نه حکومت اداره کابل بود و نه امارت اسلامی رسیده بود. یک خلا بود. مردم بی‌نظم، بی‌بندو بار و استفاده‌جو بی‌نظمی‌هایی را کرده بود. اما با رسیدن مجاهدین جلو این بی‌نظمی‎ها گرفته شد. در این روزهای اخیر الحمدالله شاهد امنیت سراسری بامیان هستیم. از جمله موتر شمار از مردم ملکی و ادارات دولتی پس گرفته و تحویل صاحبان شان داده شده است. فعلا امنیت برقرار است. هیچ مشکلی نیست. در رابطه به برخی تلاشی‌های خودسر و حرکت‎ها ما عاجل اقدام می‌کنیم و جلوگیری می‌شود. 

مولوی صاحب، آیا آمار دقیقی در مورد وسایط نقلیه که پس گرفته و تحویل داده شده وجود دارد؟ 

تعداد وسایط که به مالکش داده شده که اکثرا از اداره‌های ملکی است و از خانه‌ها برده نشده. شاید به تعداد 20موتر به ادارات تسلیم شده است. باقی شمار دیگر از وسایط که در بامیان است یا بیرون از بامیان برده شده؛ کار جریان دارد. 

تا هنوز برای کدام اداتی که بعد از فتوحات است، نداریم، برخی اداره‎ها را یک جای می‎کنیم. برای فعلا کوشش داریم که برای هر اداره مسئولین مستقلی تعیین کنیم. برای فعلا تقریبا تکمیل است. 

مولوی صاحب، همان‎طوری که شما حتما در جریان هستید. ما نیز با شماری از باشندگان بامیان صحبتی داشتیم. آنها بسیار نگران هستند که بانک‌ها، مکاتب و دانشگاه‌ها هنوز بسته مانده است. این فعالیت‌ها چه وقت آغاز می‌شوند؟

بار اول است که رسانه شما آمده و ما صحبت می‌کنیم. بسیار خوشحال هستیم. خوش آمدید. از طریق رسانه شما به تمام ملت افغانستان و به خصوص ملت بامیان این را اطمینان می‌دهیم که هیچ مشکل نیست. همه روسا، متنفذین، علما و همه نمایندگانی که پیش ما آمدند برای تک تک شان وظیفه دادم که چه ادارات ملکی است و چه قطعات نظامی، همه شان را اطمینان بدهند که از طرف امارت اسلامی، از طرف شیخ صاحب هیبت‌الله عفو عمومی است. ادارات ملکی بیایند به کار خود آغاز کنند. مشکل نیست. قطعات نظامی هم برای شان اجازه است، عفو عمومی است. بیایند یک برگه خود را بدست بیاورند. این‌که ادارات و کسبه‌کاران نیامده و به کار شان آغاز نکرده، مشکل ما نیست، از خودشان است. امنیت صد فیصد تامین است و هیچ مشکلی برای شان نیست. 

مولوی صاحب! این‌که شما سال‌ها در سنگر مبارزه بودید، فکر می‌کنید که در نیروهای امارت اسلامی برای پیش‌برد امور حکومت‌داری در بامیان و سایر جاها ظرفیت کافی علمی و تجربی وجود دارد؟

بلی. صد فیصد. مسئولی که به جایی تعیین می‌شود او را با مشوره و به استعدادش دیده به جایی آورده می‌شود. شما می‌بینید که بعضی اداره‌ها و ریاست‌های که ما تعیین کردیم، به کارش صد فیصد کامیاب است. اول شما از تامین امنیت و وظیفه خود ما ببینید که چند فیصد تامین امنیت شده. از این شما می‌فهمید که مسئولین امارت چند فیصد در کار خود کامیاب هستند. 

مولوی صاحب، همان‌طوری که در جریان هستید، مجسمه شهید مزاری تخریب شد. این کار اعتراض‌های زیادی را به دنبال داشت. من شخصا وقتی که در این مورد  با شما صبحت کردم، شما ضمن رد این موضوع که از سوی افراد شما باشد، گفتید که در این مورد تحقیق می‌کنید، تحقیق شما به کجا رسید؟

ما و شما همان وقت که صحبت کردیم، گفتم که کار امارت اسلامی نیست و تقبیح کردیم. اگر امارت اسلامی کدام کاری کند، به صراحت می‌پذیرد. چنین کار را نه امارت کرده و نه می‌کند. این را تحقیق هم که کردیم جز از این‌که کار دشمن امارت و دشمن افغان‌ها است، کار امارت اسلامی و مجاهدین نبوده. همان وقت هم تقبیح کردیم و حالا هم می‎کنیم. یک چیز را برای تان واضح می‌گویم که این کار تنها در دوران امارت اسلامی که یک و دو روز می‌شد به بامیان آمده بود، نشده. بلکه این کار یک بار در دوران حکومت اداره کابل شده بود. از این معلوم می‌شود که این کار دشمنان افغانستان است که نمی‌خواهند که امارت اسلامی همرای مردم خود به آرامی زندگی کند و دوستی کند. 

مولوی صاحب، خبرهایی است که تجهیزات نظامی از بامیان به جای نامعلومی انتفال داده می‌شود. این کار سبب شده که پرسش‎هایی در میان مردم بوجود بیاید که وقتی حکومتی اینجا هست، چه ضرورت است که وسایل نظامی به بیرون منتقل شود؛ در ابتدا آیا این خبر درست یا نه؟ اگر درست است فکر می‌کنید چرا این کار ‌شده است؟ 

نه هرگز نه. صد فیصد ان‌شاالله. اداره‌ی وجود دارد اینجا. حکومتی هست. امارت یک امارت هست. برای هر ولایت یک مسئولی تعیین کرده. هر اداره می‌داند کارش و مستقل مربوط همان ولایت است. فعلا هم که ما و شما نشسته بودیم. شما شاید شاهد این باشید که ما یک پارچه دادیم که همرای یک وسایط رنجر و یک میل کلاشینکف اینها را اجازه دهید که خانه می‌رود و پس می‌آید. همچنان در تلاشی بالا که در آق رباط است همین رقم کمربند داریم. شما شاهد باشید یا همرای ما بروید وسایل که غیرقانونی برده شده جمع‌آوری کردیم برای کل تان نشان می‌دهیم. این‌ها جز تبلیغات دیگر چیزی نیست. حکومتی موجود هست. سلاح‌های که جمع‌آوری می‌شود، غنمیت است. همه اینها در میدان هوایی جمع آوری و برای مجاهدین و مردم بامیان توزیع می‌شود. هیچ جای انتقال داده نمی‎شود. هیچ کس نه به سلاح ما ضرورت دارد، نه برده می‌تواند و نه می‌برد. همه اش همینجا است. در بین امارت این مشکل نیست که یک ولایت یا دیگر ولایت. امیر صاحب یا نماینده ما که شیخ صاحب هیبت‌الله تعیین می‌کند چیزی بگوید از ما سر و گوش اطاعت است. و ما هم مثل حکومت اداره کابل اگر ضرورت داشته باشیم به گونه امانت می‌آوریم و استفاده می‌کنیم. اما چنین کاری تاهنوز نشده که ما به جای دیگر انتقال بدهیم. ما از دیگر جای نه تمویل می‌شویم و نه می‌آوریم. فقط میان ولایت‌ها هست که تبادل می‎کنیم.

بسیار تشکر مولوی صاحب. در مورد دیگر، شما بارها رد کردید که نیروهای شما خانه‌های مردم یا از کارمندان پیشین دولت افغانستان را تلاشی نکرده و نمی‌کند. سوال اینجاست هنگامی که فردی یا گروهی پشت دروازه‌ی کسی مسلح می‌رود و خودش را طالب معرفی می‌کند، مردم چگونه تشخیص بدهند که طالب است یا نه؟

تا فعلا چنین کاری نشده. چنین اجازه‌ای به نفر امارت اسلامی نه از طرف ما و نه از ولایت به کسی داده شده که پشت خانه‎ای کسی برود. نه از طرف هئیت رهبری امارت اسلامی. این‌که چطور شناخته شود، هر حوزه مربوط همان حوزه می‌شود و مجاهدین همان حوزه را تمام مردم می‌شناسند. چنین کاری به کسی اجازه داده نشده.

چون معمولا نیروهای نظامی یک کارت شناسایی دارند، آیا نیروهای شما چنین چیزی دارند؟

تا فعلا چنین کارت به مجاهدین داده نشده. اما هر ولسوال، گروه و اداره از خود مسئول دارد که از آن طریق ان‌شاالله شناخته می‌شود.

 مولوی صاحب، سوال برخی‌ها در این شرایط حساس اقتصادی و سیاسی این است که اداره محلی و شما در قمندانی امنیه بامیان مصارف خود را از کجا تامین می‌کنید؟ آیا بر دوش مردم است؟

نه هرگز. از مردم نمی‌گیریم. مردم غریب و بیچاره خود را ما حمایت می‌کنیم. ما داشته باشیم برای آنها می‌دهیم. ما کوشش می‌کنیم که کسبه کاران کار خود را آغاز کنند که یک مقدار رزق حلال پیدا کنند. ما مصارف خود را قبلا هم که بود همین رقم گذاره می‌کردیم و فعلا هم از دیپوهای که از اداره گذشته مانده فقط آن را مصرف می‌کنیم. آن تشریفات که اداره کابل داشت ما نداریم. فقط گذاره خود را می‌کنیم. جهاد ما در راه خدا است. نه به خوراک آنقدر ضرورت داریم و نه به پوشاک آنقدر شوقی هستیم. ان‌شاالله فقط گذاره شود. جهاد ما فی‌سبیل‌الله است. همان شب و روز ما تیر شود فقط اجر و ثواب خود را از الله تبارک تعالی منتظیر هستیم و بس. 

و نیروهای که با شما کار می‌کنند، آنها نیاز به معاش دارند که مصارف خانواده‌های خود را تامین کنند. فکر می‌کنید که تا چه زمان می‌توانند با جهاد در راه خدا به زندگی خود ادامه دهند؟

شمار نیروهای که با ما کار می‌کنند اکثرا ترتیبی دارند که مثلا دو برادر اگر باشند، یکی کار می‌کند و دیگری جهاد خود را پیش می‌برد. اگر ده روز در جهاد می‌مانند، ده روز دیگر کار می‌کنند و نفقه خانواده خود را تیار می‎کنند. پس به جهاد خود ادامه می‌دهند. بعد از ده روز در سنگر، پس می‎روند به کار. تا حالا ما آنقدر معاش نداریم و نه آنقدر ضرورت داریم. به همین ترتیب ما توانستیم اشغال خارجی‌ها و آمریکایی‌ها را پایان بدهیم و الحمدالله که امارت اسلامی پیروز شد و فتوحات سرتاسر افغانستان آمد. خوشحال هستیم. 

‌آیا در اداره‌های دولتی شما تنها مسئولین را تبدیل می‌کنید یا تمام کارمندان را؟ از این‌که به کارمندان می‎گویید که دوباره برگردند، یعنی تنها رهبری اداره‌ها تغییر می‌کند؟

بلی. ما تنها فعلا قطعات نظامی را تغییر دادیم. برای تمام کارمندان ملکی اجازه داده‌ایم که اداره‌های خود را فعال کنند تا برای مردم ما مشکلاتی پیش نیاید. تا این‌که از سوی هیئت رهبری امارت اسلامی تصمیم دوم گرفته شود. 

شما به شماری از افراد امان‌نامه توزیع می‌کنید. امان نامه به چه کسانی توزیع می‌شود و چرا؟

ما به شماری امان نامه توزیع می‌کنیم. وگرنه از سوی امارت اسلامی عفو عمومی اعلام شده است، به هیچ افغان امان نامه ضرورت نیست. اما بعضی اشخاص که با همان عملی که در گذشته انجام داده‌اند هراس دارند برای آنها یک برگه امن داده می‎شود؛ که به تو کسی کار ندارد و آزار و اذیت نمی‎کند. یک تسلی دلش شود، وگرنه وقتی‌که امارت اسلامی عفو عمومی اعلام کرد، تمام افراد امارت اطاعت می‌کنند.

و سوال آخر این‌که؛ به نظر شما چه تفاوت میان جمهوری اسلامی و امارت اسلامی افغانستان وجود دارد؟

تفاوت میان جمهوری اسلامی و امارت اسلامی افغانستان از نگاه شرع است. امارت اسلامی یک نظام کاملا اسلامی و شرعی است. جمهوری برای مردم جور می‎شود و [رئیس جمهور] معلوم نیست که عالم است یا جاهل است. یا هر رقم اشخاصی که باشد، فقط رای مردم را که کسب کرد، هر رقم کار که کرد، [می‌کند چون او] رئیس جمهور است. و این خلاف شریعت است.  

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
آخرین ویرایش در یکشنبه, 07 سنبله 1400 13:09
دانلود قالبطراحی سایتطراحی سایتسایت ایران
دانلود قالبطراحی سایتطراحی سایتسایت ایران